تصویر پروفایل

فرزاد فره‌وشیآفلاین

  • فرزاد فره‌وشی
  • 0

    نوشته‌ها

  • 0

    نظرات

  • 3.4K

    بازدیدها

  • فرزاد فره‌وشی 1 سال, ماه 9 قبل

    روایتی از تلاش‌ یک مستندساز برای دیده شدن آثارش!

    یک مستندساز و پژوهشگر درباره سخت بودن شرایط تولید و پخش آثار مستند بیان کرد: به دلیل مشکلات اقتصادی‌ که اکنون در جامعه با آن مواجه هستیم ساخت و تولید فیلم مستند، نه به صورت VOD به صرفه است و نه به صورت CD . این در حالی است که بسیاری از شرکت‌های پخش‌کننده هم تعطیل شده‌اند و آنهایی که باقی مانده‌اند هزینه‌های زیادی برای پخش از فیلمسازان می‌گیرند.

    فرزاد فره‌وشی کارگردان، مستندساز و پژوهشگر با اشاره به مشکلات پخش فیلم به صورت سی دی و اینترنتی، گفت: ما از دو سال پیش با فیلم مستند «روزنه آبی» که ۹ سال تولیدش به طول انجامید، وارد شبکه نمایش خانگی شدیم. اما از همان ابتدا با مشکلاتی روبرو بودیم. پخش‌کننده‌ها، پخش آثار مستند را قبول نمی‌کنند و اگر هم بخواهند قبول کنند قیمت بالایی را از فیلمساز می‌گیرند، به همین دلیل اثر ما را هم نپذیرفتند. اما ما پیش از آنکه بخواهیم تکثیر و بسته‌بندی کارهایمان را انجام دهیم با آنها صحبت کردیم که ببنیم چه تعدادی باید بزنیم و دیدیم اصلا از اثر ما استقبال نمی‌کنند با وجود آنکه این مستند بار تبلیغاتی خوبی داشت و اولین سریال مستند درباره تئاتر و افرادی بود که جلوی دوربین قرار گرفته بودند و مدت‌ها هم از آنها خبری وجود نداشت.

    او با انتقاد از اینکه “فقط کارهای عامه پسند و سریال‌ها مورد توجه پخش‌کنندگان قرار می‌گیرد” بیان کرد: وقتی ما دیدیم شرایط به این صورت است، تصمیم گرفتیم خودمان به طور شخصی کار پخش فیلم را انجام دهیم. دو ماه بعد هم کار دیگری داشتیم به نام «رقص دایره» چون تیراژمان پایین بود خودمان پیک استخدام کردیم و آن را در سطح شهر پخش کردیم و چاپ DVD ها را هم نتوانستیم با هیچ شرکت رسمی‌ دیگری انجام دهیم. درحقیقت آن را قبول نکردند و اگر هم می‌پذیرفتند شرایط بدی برای ما در نظر می‌گرفتند، مثلا می‌گویند ۳۰ میلیون تومان بدهید، چون معتقد بودند این سبک آثار خریدار ندارد.

    او ادامه داد:اما ما با شنیدن چنین حرف‌هایی واقعا ناراحت می‌شدیم زیرا آنها به جای مخاطب تصمیم می‌گرفتند، درصورتی که ما می‌گفتیم شما نسخه‌ فیلم‌های ما را پخش کنید و اگر مرجوع شد خودمان این ضرر را جبران می‌کنیم.

    این مستندساز ادامه داد: دو ماه بعد که «رقص دایره» هم به همین سرنوشت دچار شد، تصمیم گرفتیم از ابتدای سال ۹۶ یک برنامه جدی برای آن بگذاریم؛ به طور مثال برای فیلم‌های «رقص دایره» و «روزنه آبی» رونمایی برگزار کردیم تا بخشی از هزینه ساخت آن تامین شود و یا برای گروه سینمایی هنر و تجربه ارسالش کنیم. در همین سال اولین مستند در زمینه حمایت از حیوانات را هم تولید کردیم که هیچ پخش‌کننده‌ای با وجود آنکه کارمان مجوز پخش و نمایش داشت، با ما همکاری نکرد.
    فره‌وشی درباره ارائه کارهایش به صورت VOD گفت: در همان ایام به ما پیشنهاد شد که می‌توان کارهایی که مجوز دارند را از طریق VOD و به صورت اینترنتی اکران کرد برای همین اقدام کردم و برای تمام کارهایم مجوز نمایش اینترنتی هم گرفتم. اما وقتی به این سامانه‌های ویدئوی درخواستی مراجعه کردم و آنها قرار دادشان را برای من فرستادند دیدم نوشته شده است که ۴۰ درصد از سهم فروش برای تولید کننده و ۶۰ درصد از آن سهم شرکت خواهد بود. واقعا شرایط سختی روبروی ما قرار داشت! در نهایت تمام فیلم‌ها را به صورت اینترنتی به نمایش گذاشتیم و ۹ عنوان کار تنها ۵۴۰ هزار تومان برای ما درآمد داشت. در صورتی که ما حدود ۶۰۰ میلیون تومان بابت ساخت این فیلم‌ها هزینه کرده بودیم.

    او ادامه داد: من قسمت دوم حمایت از حیوانات را هم ساختم اما چون بودجه‌ام کافی نبود همان ابتدا آن را به صورت VOD منتشر کردم و طبق آماری که به دست آوردم استقبال خوبی هم از این فیلم شد. سپس فیلم را برای اکران به گروه هنروتجربه هم ارائه کردم و پاسخ شنیدیم که این فیلم برای این گروه سینمایی مناسب نیست، در حالی که در این اثر هنرمندان خوبی با ما همکاری کرده بودند، تولید بهتری نسبت به قبل داشت و حتی کوچکترین اصلاحیه‌ای هم از طرف سازمان سینمایی نخورده بود. این درحالی بود که همان زمان در رفت‌وآمدهایم به وزارت ارشاد می‌دیدم که یک فیلم سینمایی که روی پرده هم بوده، برای نمایش خانگی ۵ صفحه اصلاحیه خورده بود.

    این فیلمساز با اشاره به مشکلاتی که اکنون در مسیر تولید یک فیلم تا پخش آن وجود دارد، گفت: من از اسفند سال گذشته دیگر کار نکرده‌ام، به این دلیل که قیمت همه چیز آنقدر بالا رفته است که چاپ و تکثیر هر CD برای من حدود ۶ هزارتومان می‌شود، در این شرایط من قیمت محصول را باید چه مقدار در نظر بگیرم که سهم پخش‌کننده هم در آن لحاظ شود؟ یکی دیگر از مشکلات ما هم پیک موتوری‌ها بودند که بسته‌ها را در شرایط مناسبی منتقل نمی‌کردند و باعث می‌شد فیلم‌هایمان مرجوع شوند. با همه اینها مشکل جدی پخش‌کننده‌ها هستند که به دلیل شرایطی که امروزه ایجاد شده است بسیاری از آنها تعطیل شده‌اند و آنهایی که باقی مانده‌اند هزینه‌های زیادی برای پخش می‌گیرند. الان تولید کار نه به صورت VOD به صرفه است و نه CD و به نظر می‌رسد در حال سقوط هستیم.

    فره‌وشی در پایان با تاکید بر اینکه “پخش یکی از اتفاقات مهم در روند دیده شدن یک کار هنری است اما آنها از موضع بسیار بالا به هنرمندان نگاه می‌کنند در حالی که باید یک رابطه دو طرفه وجود داشته باشد” گفت: گاهی پیش خودم می‌گفتم شاید کار واقعا ضعیف است یا موضوعات مورد پسند مخاطب نیست اما من در حوزه‌های مختلف، موضوعات روز و به شکل‌های متفاوتی اثر تولید کرده‌ام، بالاخره یکی از آنها باید باب میل مخاطب باشد و نکته پایانی اینجاست که ما با اکران فیلم‌هایمان به صورت اینترنتی سهم بسیار کمی از فروش را به دست می‌آوریم و هر کدام از آثار ما سال‌ها طول کشید تا تولید شود اما تاکنون هزینه‌های ساخت را هم نتوانستیم در بیاوریم.
    مستند «مرگ نقش» به همراه رضا بابک

    انتهای پیام

    ۲۵ مهر ۱۳۹۷ / ۰۲:۲۸
    دسته‌بندی: سینما و تئاتر
    کد خبر: ۹۷۰۷۲۴۱۳۸۴۱
    خبرنگار : ۷۱۵۸۳

    لینک خبر

درباره من

فرزاد فره‌وشی

فرزاد فره‌ وشی به انگلیسی (Farzad Farahvashi) زاده‌ تهران، کارگردان، تدوین‌گر ، گوینده ، پژوهش‌گر و سندپژوه تآتر و تهیه‌کننده اهل ایران است. او عضو انجمن صفی کارگردانان سینمای مستند خانه‌ی سینما ، انجمن صنفی تهیه کنندگان مستقل سینمای مستند ایران و انجمن نویسندگان، منتقدان و پژوهش‌گران خانه‌ی تآتر و مدیر مسئول هنرکده و سکوی نمایش برخط فرفیلم، و دارای گواهینامه‌ی هنری از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است. فره‌وشی با ساخت فیلم لبخند ماه در سال ۱۳۷۸ وارد عرصه کارگردانی شد و در همان سال توانست جایزه اوّل جشنواره‌ی آموزش و پرورش را کسب کند. پیش از آن در تآترهای مدرسه فعالیت جدی داشت و در چند فیلم ایفای نقش کرد. مانند فیلم سینمایی شهردار مدرسه به کارگردانی محمّدباقر خسروی در سال ۱۳۷۵ و سریال تلویزیونی قصه های پدر به کارگردانی بهنام بهزادی در سال ۱۳۷۹. وی توانسته در بیشتر فیلم های خود عنوان اوّلین را بین تماشاگران کسب کند. مانند: اولین سریال تحلیلی و پژوهشی ( روزنه‌ی آبی)، اوّلین فیلم مستند درباره‌ی آموزش و فرهنگ‌سازی برخود با حیوانات ( مرگ نقش )، اوّلین فیلم مستند درباره‌ی مشکلات برگزاری کنسرت ارکستر مجلسی ایران ( چهار فصل ) و ... او از مجموعه‌داران اسناد تآتر نوین ایران است. سریال روزنه‌ی آبی برگزیده‌ی جایزه‌ی پژوهش سال سینمای ایران در سال 1401 شد. فرزاد فره‌وشی در مراسم رونمایی سریال روزنه‌ی آبی دیدگاه خود را این‌گونه بیان کرد: در فرهنگ ما عادتی به نام ثبت و ضبط وقایع تاریخی به طور جدی وجود ندارد. به همین دلیل بیشتر جامعه به دنبال نمونه و قهرمان های خارجی است در حالی ما منبع غنی و بکری از جریان سازان در ادوار مختلف داریم. نمی‌دانم اگر فردوسی بزرگ در آن سی سال زحمت، اگر بخش مهمی از رویدادها و فرهنگ پیش از خود را برای ما به یادگار نمی‌گذاشت حال امروز فرهنگ ما چه بود؟ “وی در آثارش سعی در ساده گویی یک موضوع مهم دارد. مستندگونگی و عدم موضع در بیان موضوع از تکنیک های بیانی وی محسوب می شود. در سریال روزنه‌ی آبی که نه سال تولید آن زمان برده است و سیصد و یک هنرمند هم‌کاری کرده‌اند یک روایت شفاهی از آغاز تآتر نوین ایران با محوریت “شاهین سرکیسیان” است. او در انتقاد به وضع ناهموار اکران و پخش فیلم های تجربی و مستند گفته است: ما از سال ۱۳۹۵ با سریال مستند روزنه آبی که ۹ سال تولیدش به طول انجامید، وارد شبکه‌ی نمایش خانگی شدیم. اما از همان ابتدا با مشکلاتی روبرو بودیم. پخش‌کننده‌ها، پخش آثار مستند را قبول نمی‌کنند و اگر هم بخواهند قبول کنند درصد یا قیمت بالایی را از فیلم‌ساز می‌گیرند(خارج از عرف)، به همین دلیل از آن هم‌کاری با آنها گذشتیم. در حالی‌که ما پیش از آن‌که بخواهیم تکثیر و بسته‌بندی کارهایمان را انجام دهیم با آنها صحبت کردیم که ببنیم چه تعدادی باید آماده کنیم ولی دیدیم اصلاً از اثر ما استقبال نمی‌کنند با وجود آن‌که این مستند بار تبلیغاتی خوبی داشت و اوّلین سریال مستند درباره‌ی تآتر و افرادی بود که جلوی دوربین قرار گرفته بودند و مدت‌ها هم از آنها خبری وجود نداشت. “فقط کارهای عامه پسند و سریال‌ها مورد توجه پخش‌کنندگان قرار می‌گیرد” او در مصاحبه‌ای گفته است که وقتی من دیدم شرایط پخش به این صورت است، تصمیم گرفتم خودم به طور شخصی کار پخش فیلم را انجام دهم. روزنه‌ی آبی در دی ماه ۱۳۹۵ و دو ماه بعد فیلم دیگری به نام “رقص دایره” رونمایی شد. فرزاد فره‌وشی بارها در گفتگوهای گوناگون از مشکلات پخش فیلم‌های تجربی یا مستند گفته که هیچ‌کدام از پخش کننده‌ها حاضر به هم‌کاری در این موارد نیستند و فقط فیلم‌های عامه پسند را می‌پذیرند. وی در سال ۱۳۹۸ برای فیلم “من قناد هستم” با مشکل اکران در سینما مواجه شد.” فرزاد فره‌وشی در خانواده‌ای اهل هنر به دنیا آمد. پدری که نوازنده گیتار و اهل موسیقی بود و از خاندان پدری می‌توان به دکتر بهرام فره‌وشی و علی‌محمّد فره‌وشی اشاره کرد. از کودکی تمایل زیادی به بازیگری داشت به همین دلیل در مدرسه هنر و ادبیات صدا و سیما زیر نظر “رضا فیاضی” تعلیم دید. او به واسطه‌ی علاقه زیاد و تعلیمات و حضور در محیط هنری توانست اوّلین فیلم‌اش را به نام “لبخند ماه” بسازد که در آن سال برنده‌ی بهترین فیلم جشنواره‌ی آموزش و پرورش شد. از سال ۱۳۷۹ به صورت حرفه‌ای بازیگری در تآتر را آغاز نمود اما به دلیل علاقه زیاد به سینما بیشتر نیروی خود را معطوف به آن کرد. دیپلم خود را در رشته‌ی علوم تجربی گرفت و پس از تغییر رشته به هنرستان هنرهای تجسمی پسران رفت و رشته‌ی گرافیک خواند. پس از چند سال کار در حوزه‌ی تصویربرداری و فیلم‌سازی وارد دانشگاه شد و با مدرک کارشناسی کارگردانی تآتر فارغ التحصیل شد. از سال ۱۳۸۰ هم‌کاری حرفه‌ای با دفتر تکنولوژی آموزشی، تله‌ویزیون و سازمان آموزش و پرورش شهر تهران به عنوان فیلم‌بردار داشت و پس از مدت کوتاهی تدوین‌ و کارگردانی را آغاز کرد و تا سال ۱۳۸۸ توانست در چندین پروژه و برنامه که نزدیک ۴۰۰۰ دقیقه بود هم‌کاری کند. در سال ۱۳۸۰ به عنوان داور جشنواره‌ی دانش آموزی سازمان آموزش و پرورش دعوت به هم‌کاری شد. “او اوّلین فیلم‌ساز ایرانی است که توانسته دو فیلم درباره حمایت از حقوق حیوانات و هم‌چنین اوّلین سریال تحلیلی و پژوهشی بلند را بسازد.”

sponsored

رفتن به نوار ابزار